Call of Duty: Vanguard koop je voor de multiplayer


Staart 2017, wegens precies te zijn. Op sociale media plus Reddit worden den (hoewel vroegtijdig gelekte) setting noch overal even lovend ontvangen. Maar voordat den sceptici is er inderdaad televisiejournaal: Call of Duty: Vanguard is eentje betere spel dan Call of Duty: WW2, plus dat is volledig dankzij den multiplayermodus. Ie slechte televisiejournaal laat zichzelf raden: den andere twee steunpilaren stellen best welnu teleur.

Call of Duty Vanguard

Singleplayer

Vanguard noemt zichzelf ‘The Best WWII Spel’. Ene controversiële slogan, zeker ter eentje schooljaar dat Hell Let Loose is uitgekomen, maar voornamelijk is-ie ironisch: den verhalende singleplayermodus doet hevig weinig met eentje laden setting mits den Tweede Wereldoorlog.

Ter den singleplayer bestuur jij verschillende leden van eentje soort eliteteam dat Duitsland binnenvalt wegens belangrijke geheime kennisgeving te stelen. Ie is ie einde van den oorlog – den geallieerden trillen hoewel op den Duitse deur – maar weliswaar wordt ie vijfkoppige team gevangengenomen. Den leden wordt eentje voordat eentje verhoord. Tijdens dat verhoor sprong jij aan den hand van eentje flashback ter ie verleden van ie inzake personage. Dat is den missiestructuur.

Ie werkt op zichzelf welnu, want jij leert den vijf personages plus hun motieven steeds iets huis kennis. Weliswaar is den dynamiek tussen den personages noch re noemenswaardig. Den lieve interactie vindt positie met den vrouwelijke Russische sluipschutter, met afstand ie leukste personage ter ie team. Zij is overduidelijk geïnspireerd op den Russische Lyudmila Pavlichenko, eentje vrouwelijke majoor diegene ter ie Rode Leger maar liefst 309 levens nam met haar sluipschuttersgeweer.

Call of Duty Vanguard

Lege omhulsel

Haar missies zijn dan zowel den lieve missies ter ie spel. Zij spelen zichzelf allen be ter Stalingrad, maar noch zoals jij den Russische positie waarschijnlijk wetenschap. Stalingrad, vertrouwd mits weerbarstig Russisch vooraanzicht ter den Tweede Wereldoorlog, is ter den eerste missie zomers, zonnig plus vol goede moed. Jouw ontmoet gezin, spreekt watten vrienden. Ie is écht joviaal. Stap zometeen ter den spel wordt Stalingrad herkenbaar: kille weersomstandigheden, platgebombardeerde panden plus héél veel Duitse bezetters.

Vanguard doet ter diegene missies z’n best wegens meerdere kanten van den oorlog te toestaan zien, maar dat kun jij van den surplus van ie spel noch zeggen. Ie restant van den missies is intact hevig kasstuk or miss. Den meer verhalende missies ter Stalingrad zijn hits, maar den missies ter den rimboe, waarin jij na eentje vliegtuigcrash ingevolge den oerwoud moeten sluipen terwijl er vanuit alle kanten Japanners met bajonetten op jij afrennen, zijn misschien welnu den slechtste Call of Duty-missies ter jaren – zó slaapverwekkend plus volks. 

Call of Duty Vanguard
Call of Duty Vanguard
Call of Duty Vanguard

Te kort

Maar watten re opvalt is den lengte: hoewel na viertal uur zit ie vertelsel erop plus heb jij alle persoonlijke durven doorlopen. Dat is te kort wegens jij re verbonden te voelen met den leden van ie team. Sterker nog: mits den spel is afgelopen, weet jij nog steeds ternauwernood wie wie is. Den verhalende ontwikkeling van den personages voelt gehaast aan plus Vanguard nevel eentje interessant overkoepelend narratief. Dat gaat nu noch voorts dan ‘slechte Duitser moeten dood plus wij willen documenten stelen, toestaan wij samenwerken wegens dat voordat mekaar te krijgen’.

Ie ontbreekt den singleplayer van Vanguard aan lading, aan iets dat den setting gewicht geven. Dat jij tegen ie einde van den oorlog ter Duitsland bent, is best inderdaad geprepareerd. Maar helaas is vrijwel iedere voorkeur diegene ontwikkelaar Sledgehammer Games heeft vervaardigd eentje veilige. Dat is weliswaar spijtig waargenomen den setting. Er zijn zoveel mooie vertellen overheen den Tweede Wereldoorlog te zei zonder dat jij mits Call of Duty-ontwikkelaar op spektakel hoeft ter te leveren. Maar Vanguards singleplayer is vooral veel spektakel.

Maar watten re opvalt is den lengte: hoewel na viertal uur zit ie vertelsel erop plus heb jij alle persoonlijke durven doorlopen

Call of Duty Vanguard

Extreme hectiek

Ie is ter diegene zin makkelijker wegens geestdriftig te zijn overheen den multiplayer van Call of Duty Vanguard. Dat is zowel gewoon spektakel, maar den multiplayer pretendeert zowel noch meer te zijn dan dat. Dit telg laat zichzelf ie lieve omschrijven mits eentje combinatie tussen Modern Warfare (2019) plus Black Ops: Cold War. Dat betekent veel korteafstandsgevechten met submachinegeweren, eentje lagere time-to-kill, kleine maps zonder (trio) duidelijke routes plus eentje hele hoge pacing met veel bewegingsvrijheid. Springen, roetsjen plus overheen objecten vooroverduiken: ie gaat allen ter figuurlijke sneltreinvaart.

Ie is voordat ie voorgerecht mogelijk wegens zelf den universum van den teams aan te schreden. Wil jij bijvoorbeeld Search and Destroy spelen met teams van tien toneelspelers ter positie van zes, dan kun jij dat ter ie hoofdmenu declareren ter den zoekopties. Den spel noemt dit ie afstemmen van den ‘combat pacing’. Jouw kunt schiften uit trio categorieën: Tactical Combat (normaal), Assault (iets meer toneelspelers) plus Blitz (ie grootste tal toneelspelers). Ie tal toneelspelers ter diegene categorieën varieert vanaf spelmodus.

Dit wordt allen verschrikkelijk slecht uitgelegd plus den benaming had vele malen simpeler gekund, maar ie werkt. Den puinhoop van met name eentje wedstrijdje Team Deathmatch op eentje kleine ordner mits Halsdoek Haus met meer dan twaalf toneelspelers merknaam jij zo inderdaad mits ongezouten. Granaten vliegen voortdurend overheen plus weer, den killfeed draait overuren plus ie respawnen is zo’n hectische aangelegenheid dat jij serieus kills maakt ingevolge na ie respawnen vensterluik den rechtertrigger ingedrukt te liefhebben.

Call of Duty Vanguard

Dat klinkt misschien mits teveel van ie goede, maar vergeet noch dat jij zelf kunt klaarmaken of jij meer toneelspelers ter jij server wilt. Wij konden diegene keuze tussen hectiek plus extreme hectiek ter elk geval prima waarderen. Watten onzerzijds betreft blijft combat pacing dan zowel ter volgende Call of Duty-delen zweven.

Voorts is den multiplayer allicht watten jij verwachten. Vermakelijke plus krachtige beloningen na eentje killstreak, ie samenstellen van jij wapen zoals ter Modern Warfare, perks: ie zit er allen weer ter, plus vooralsnog houdt den balans prima stand. Den sterren van den voorstelling zijn den maps. Vanguard telt welnu twintig maps, waarvan zestien stuks speelbaar zijn ter den standaard 6 versus 6-modi (plus viertal ter den nieuwe Champion Hill-modus). Noch enkel is dat eentje plechtstatig tal: ie zijn zowel vrijwel allen leuke maps. Dat is vrij zeldzaam ter eentje Call of Duty-spel. Met name ie kleine Halsdoek Haus voelt mits eentje klassieker. 

Neerkwakken op ondoden

Plus dan is er nog den derde pijler: Zombies. Ditmaal wordt Zombies ontwikkeld ingevolge den uitvinder van den modus: Treyarch Games. Merknaam jij dat? Mwoah. Ie is zelfs na jaren aan Call of Duty-games recenseren plus spelen eentje ietsje moeilijk wegens ie verschil te zien. Noch dat er geen kwaliteitsverschil is tussen den modi, want dat is plus wasgoed er absoluut, maar Zombies is hevig eentje modus worden voordat mensen diegene Zombies spelen. Verhalend plus inhoudelijk is er daarom somwijlen geen touw meer aan vast te strikken.

Call of Duty Vanguard
Call of Duty Vanguard
Call of Duty Vanguard

Gelukkig wijst den gameplay zichzelf uit. Jouw doet verschillende porties van den ordner aan vanuit eentje soort hub, waarin jij uiteraard korte objectives moeten voltooien plus steeds sterker wordt terwijl jij talloos zombies (plus eentje twee varianten) ie vuur aan den schenen legt.

Den daad is snel plus ie upgraden van den personages (plus hun bovennatuurlijke krachten) is vermakelijk, maar fair verwoord waren wij ontzettend snel op den modus uitgekeken. Den missies diegene jij ter den verschillende gedeelten van den ordner doet toeschijnen intact hevig op mekaar, waardoor ie geheel veel te snel eentonig wordt. Den kern van den modus, plus ermee den motivatie wegens steeds voorts komen, heeft voordat eentje Zombies-modus te weinig wegens ie lijf. Den beloofde content-update is ter diegene zin welnu nodig, plus hard zowel. 

Call of Duty Vanguard

Call of Duty: Vanguard is, uiteraard gekoppeld met Warzone, enerzijds eentje intact complete spel. Maar dat is vooral zo op papier. Ter werkelijkheid vuren den singleplayer plus den Zombies-modus op meerdere vlakken te kort, zeker ter lengte plus herspeelbaarheid. Diegene 7 daarboven dit recensie heeft dan zowel vooral betrekking op den fantastische multiplayermodus, diegene onzerzijds re weer eentje ietsje ie aloude principe van hersenloos smakken heeft verrichten waarderen. Ginder is niets mis mee, maar ie is welnu essentiële kennisgeving wegens te weten mits den multiplayer normaliter noch den modus is waar jij Call of Duty voordat koopt.

Call of Duty: Vanguard is verkrijgbaar op PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X plus S, Xbox One plus pc. Den spel is gerecenseerd op eentje PlayStation 5.


  • halo infinite

    Halo Infinite-multiplayer lanceert mogelijk aanstaande maandag hoewel 13 november 2021 11:11


  • Hoogtepunten: Forza Horizon 5, Battlefield 2042, Travis Scott 13 november 2021 09:11


  • Boba Fett komt zoals Fortnite 13 november 2021 08:11


  • Assassin’s Creed-schrijver keert terug zoals Ubisoft 13 november 2021 08:11


  • gta the trilogy

    Rockstar verwijdert ‘onbedoelde computerbestanden’ uit pc-versie GTA Trilogy 13 november 2021 08:11



Rivierbron

Plaats een reactie

ajax-loader